Nieuw Zeeland in vogelvlucht

Letterlijk een vogelvlucht, want de NZ-se vogels daar zijn ze trots op. Ze hebben zelfs ons besmet. Nee niet met vogelpest, maar met de liefde voor hun vogels. Ondanks onze zoektochten door onherbergzame gebieden hebben we de kiwi niet gevonden. In tegenstelling tot de liefde voor hun vogels, hebben NZ-ers een enorme haat voor geimporteerde roofdieren. Zo wordt de possum met alle liefde overreden of op gruwelijke wijze vergiftigd. Aan 1 kant wel te begrijpen (ze eten bedreigde bomen op, halen vogelnesten leeg en vermoorden oa jonge kiwi's) , maar aan de andere kant, die dieren kunnen er ook niets aan doen dat ze ooit zijn meegenomen uit Australie en Europa. Over de natuur hebben we al genoeg positieve dingen geschreven, maar eigenlijk niet over de Nieuw Zeelanders zelf. Op zich zijn NZ-ers erg aardig. Echter als je bij een informatiepunt informatie van ze wilt krijg je dat niet. Ze willen alleen iets voor je boeken. "Wat kunnen we beter doen?, Naar links of rechts" Antwoord: ja dat hangt ervan af, wat wil je." Ja maar wat vind jij zelf?", antwoord:"Het kan allebei.". Het lijkt erop dat ze geen enkele voorkeur en mening mogen laten doorschemeren. NZ-ers die je onderweg gewoon tegenkomt zijn wel heel nieuwschierig en vertellen veel meer over waar je het best naar toe kan gaan. Ook de lonely planet is dan vaak niet duidelijk genoeg. Voor hun is een wandeltocht door een park midden in Auckland net zo leuk als een great walk in de wildernis. Het blijkt ook dat de only the lonely er vaak naast zit qua prijzen. Want die zijn inmiddels behoorlijk gestegen. Goed voor hun economie, maar minder voor onze portemonnee (zie volgend verhaal). Maar al met al hebben we denk ik een perfecte mix gehad van natuur, natuur, natuur en een stad. Tenslotte nog wat bijzondere kiekjes: