Een nieuw begin, een nieuw budget

Op 4 april zijn we aangekomen in Sydney. Waar we worden afgezet in het leuke Eva's backpackers. Een Duits bolwerk midden in Sydney. Wat wil een mens nog meer! Fantastisch dakterras met uitzicht op de stad!!:Dankzij Pasen zaten we een beetje vast met onze boekingen voor een goede campervan. De meeste campervans vallen ook behoorlijk duur uit, door een verhoging voor reizen door de outback en een hoge schadegarantie, die vooraf betaald moet worden. We hebben een nieuwe uitdaging. Budget door Australie. Eerst dachten we om evt een auto te kopen, maar dat hebben we toch maar niet aangedurft. 1. auto's blijken toch behoorlijk duur om te kopen, 2. Zonder de adviezen Robert en Vincent (collega's van Sas) en Theo durven we geen auto te kopen. 3. We hebben geen zin om met autopech midden in de woestijn te staan. Inmiddels hebben we een wicked campervan, die we 14 april kunnen afhalen. Wicked: een begrip in Australie en Nieuw Zeeland, zie www.wickedcampers.com.au. In NZ kwamen ze vaak langs beschilderd met doodshoofden, heavy metal bands en Robbie Williams. Die laatste hoopt Saskia hier te krijgen. Sydney is behoorlijk veranderd sinds 2001 (Robin's laatste bezoek). Er zijn een hoop wolkenkrabbers bij en de stad vult zich met Aziatische toeristenbussen. Het blijft een prachtige wereldstad, met een geweldige havenkant. (To pair of Shorts: "Is this the same picture as in our frame in the livingroom from 2001?") Na 4 dagen hebben we de Firefly nachtbus genomen naar Melbourne (erg budget, dus erg oncomfortabel). De herinneringen aan een voetengeur-incident in de Firefly bus kwam weer bovendrijven. In Melbourne verblijven we momenteel in de Urban Central Hostel. Ook hier hebben we meegedaan aan een quiz, met 2 Duitsers (broer en zus) onder de naam: EINTRACHT HOLLAND! Helaas zat een hoge klassering er niet in. Vrijdag gaan we naar een Ozzy Rules football match met Keith, de orthopeed die we tijdens de Abel Tasman Kayak tour hebben ontmoet. Zaterdag trekken we dan eindelijk met ons busje erop uit. Na zoveel stad zijn we aan woestijn toe en kunnen we weer mooie natuurfoto's plaatsen!!! We moeten ook wel bekennen dat we de hostel cultuur inmiddels ontgroeid zijn. Het alcohol gehalte is wat hoog, de cel waarin we slapen heeft geen ramen en delen we met een dikke engelsman. Zijn nationaliteit denken we te herkennen aan zijn snurkende geluid. We hebben hem alleen nog maar overdag zien slapen.