Ozzy rules

Eindelijk weer kunnen douchen na 3 nachten bushcampen in de Grampians. Inmiddels zijn we in Mt Gambier, onze laatste tussenstop naar Adelaide.

De laatste dag in Melbourne was er 1 om niet te vergeten. Keith, de Australier, die we tijdens het kayakken in NZ hebben ontmoet, heeft ons de hele dag mee op sleeptouw genomen. We begonnen om half 9 in de ochtend op weg naar Healesville sanctuary, een wildlifepark met Australische dieren. Hier konden we alvast oefenen hoe een koala en een kangeroe eruit zien. Daarna nam hij ons mee naar zijn huis (met zwembad en tennisbaan in de tuin), echt iets voor Kevin! Hier ontmoeten we zijn vrouw en zijn we naar Melbourne centrum gegaan om wat te eten en daarna een 'footy' wedstrijd te gaan zien. Dit is een Australian rules football wedstrijd, van het hardere soort. In een bijna gevuld stadion (70.000 toeschouwers in een stadion voor 100.000!: the Melbourne Cricket Ground) hing een geweldige sfeer. Collingwood fans en Richmond fans zaten gewoon door elkaar heen. Collingwood kun je vergelijken met Feyenoord: het fanatiekste publiek, maar dan zonder een oude Franse binnenstad volledig te ruineren. Richmond is meer het Sparta. Richmond stond de hele wedstrijd voor, maar uiteindelijk kon Collingwood het tij keren, door met 115-97 te winnen.

De volgende dag hebben we onze Wicked campervan opgehaald. Een met paddenstoelen beschilderde camper, waarbij 1 man een paddestoel opeet en een grote paddestoel een wijd uitlopende sigaret in zijn mond heeft. Tja wij begrijpen ook het idee niet. We hadden nog even de hoop dat we de stoere James Bond camper zouden krijgen, maar helaas. Hij rijdt verder redelijk goed en is prettig in het gebruik. Wel wat lager dan we in NZ gewend waren, maar ach hoogte hebben wij niet nodig.

Op zaterdag zijn we direct richting Great Ocean Road gereden. Hier worden de beroemde kustfoto's van Australie geschoten, dat hebben we dan ook veel gedaan. De 12 apostelen (12 rotsen vlak voor de kust) waren er inmiddels 11 geworden. Langs de kust zijn er plekken waar je koala's kan spotten. En dat was niet moeilijk. Ze hangen bijna in elke boom soms op slechts 3 meter hoogte. Wat een toffe beesten. Inmiddels hebben we ook meer levende dan dode kangeroe's gezien: 3:4. Ze zijn ook niet bijster slim bij het oversteken. Zelfs als je langzaam rijdt en met 1 auto per uur die langskomt, kun je ze nog voor de sokken rijden.

Na de Great Ocean Road zijn we 4 dagen gaan bushcampen in the Grampians. Dit nationale park is in January 2006 voor bijna de helft afgebrand en nu alweer behoorlijk groen en aan het herstellen. Ook al hoort een bosbrand zo nu en dan bij het ecosysteem, 50% van een heel park is wel heel veel. Door de brand krijgt het wel een heel aparte sfeer, met zwartgeblakerde stammen en groene bladeren aan de top en stam. We hebben wat wandelingen gemaakt en op verlaten campings, speciaal ingericht voor bushcampen, gestaan. Gemiddeld staan er zo'n 4-5 andere mensen op zo'n camping. De enige voorzieningen die er zijn: is een toilet gebouw, of zeg maar een toiletbril met een heel diep gat eronder en een picnictafel met vuurplaats/BBQ. Je krijgt hier wel echt een mooie gezellige sfeervolle avond bij je eigen kampvuur tussen de wilde possums en vogels, in het pikkedonker (we hebben al nachten geen maan gezien). Wel wat donker als je 's nachts naar het toilet moet. Bij de eerste de beste wandeling heeft Robin al de beroemde giftige tiger snake gezien. Saskia heeft hem even opgepakt en Robin heeft er een foto van gemaakt voor Theo.

Na Adelaide gaan we naar de Flinders Rangers, echt de outback in.