The Green Centre!

Australies midden staat alom bekend als de red centre, maar daar is momenteel niet veel van te zien. Groene grasvelden, bosjes en bomen bevolken de Australische woestijn. In tegenstelling tot het droge Zuid Australie is hier al langere tijd regelmatig regen gevallen.
We zijn nu aangekomen in Alice Springs. Het is hier 30 graden, de zon schijnt en we liggen lekker in het zwembad schoon te weken.

Het stoffige Coober Pedy overtreft Roxby Downs als outback stad, met zijn ondergrondse kerken, hotels, bookshop en museums. In heel de stad staan omgebouwde auto's waar ze opal mee kunnen delven. Vol trots vertellen ze dat ze deze barrels zelf ontwerpen.

De stad uit liggen nog de Breakaways, waar we langs zijn gegaan. Wat een wind!!

Daarna zijn we na 2 flinke autoritten doorgereden naar Uluru (Ayers's rock) en Kata Tjuta (De Olga's), de stukken rots midden in de woestijn. Als je denkt het van een foto te kennen, blijft het toch indrukwekkend om te zien. Robin heeft wel 49 foto's van 1 rots gemaakt! (Terwijl hij hem al voor de 2e keer zag). Hoe dichter bij het hart van Australie, hoe irritanter de vliegen. Maar hierbij willen we gelijk onze dank uitspreken aan de gebroeders van Lewe (De Namibische IJslander en de IJslander) voor het uitlenen van hun vliegennetjes! Wat een uitkomst. Je loopt wel als een halve zool rond, maar je hoeft daarentegen ook geen aandacht meer aan je coup te besteden.

Na de rotsen zijn we naar Kings Canyon gereden. Een prachtige oude vallei/scheur met bizarre rotsformaties. In de bloedhitte midden op de dag hebben we onszelf gewaagd aan een 3 uur durende wandeling. Wel een schitterende omgeving en komt binnen in onze top 5.

Inmiddels zijn we er wel achter in wat voor treurige situatie de autraliers met de aboriginals verkeren. Ook al noemen ze zich expliciet geen racist, ze beschrijven de aboriginals als stinkende, irritante chocolade mensen. Klinkt ons toch behoorlijk a l a Geert Wilders in de oren: Ik heb niets tegen de Aboriginals, alleen iets tegen de uitwassen van de Aboriginal cultuur!

Het lijkt ook wel moeilijk, als je veelal aboriginals in de stad ziet hangen met een treetje bier voor hun voeten. Maar de Australiers zelf kunnen er ook wat van. We moesten namelijk een safety check voor onze auto in Alice Springs laten doen. Hier werden we geholpen door 4 bierdrinkende, dikbuikige mannen in een garage. Zelfs de 2 aanwezige vrouwen hadden bierbuiken. Ook daar werd het gekraak aan de auto onderkend, maar er kon niets worden gevonden dat ons zou tegenhouden in Darwin te geraken. En inmiddels zijn we ook al weer 1700 km verder! No worries, mate!

We kunnen nu ook de wilde kameel aanvinken bij onze gespotte wilde dieren. Echt een voorbeeld kameel (okee, voor de betweter het is meer een dromedaris). Kangeroes hebben we al een tijd niet meer gezien. Groot gelijk met die hitte. Natuurlijk kan de koe hier wel goed tegen, want die zie je hier wel erg veel. Ze zullen hier wel alleen mager rundvlees in de schappen hebben liggen.

De Outback is wel echt een bijzondere ervaring er zo volledig dwars door heen te rijden. Langs alle kleine nederzettingen vaak alleen een multifunctionele boerderij (homestead). En dan weer 250 km helemaal niets! Door de woestijn zie je ook veel roadtrains rijden: vrachtwagens met 3 opleggers, die 3 km nodig hebben om volledig tot stilstand te komen.

Eerst tanken we even wat energie bij in het zwembad van de camping en morgen vertrekken we verder door naar het noorden, naar Tennant Creek en de Devil's marbles.