Macau: tussen kunst en kitch

Allereerst bedankt voor de ontzettend leuke berichtjes. Wij voelen ons zeer vereerd dat Edgar Davids de weblog heeft gevonden, ondanks zijn beperkte gezichtvermogen. En okay we beloven bij deze naar Mt Cook te gaan (als we er tijd voor hebben). Nu even een update. Eerst zijn we op zondag bij de grootste openlucht buddha ter wereld geweest op Lantau in HongKong. Het enige mindere was dat heel China op zondag naar deze Buddha toegaat (!). En ik hoef je ws niet te vertellen hoeveel chinezen dat zijn. Vanmiddag zijn we terug gekomen uit Macau, ooit een portugese kolonie (tot 1999), met een fast ferry op 75 min van HongKong. We hebben hier 2,5 dag doorgebracht. Anders dan HongKong laten ze de koloniale gebouwen hier wel staan, maar wat ze eromheen bouwen is werkelijk belachelijk. Het is momenteel de snelst groeiende Aziatische stad en dat uit zich vooral in pompeuze casino's. Ze proberen het Las Vegas van Zuidoost Azie te worden. Hiernaast zie je zo'n nieuw casino half in de steigers. Er zijn ook wel mooie koloniale gebouwen, waardoor het contrast zo groot is. Het meest geniale van de stad liepen we op het laatst tegenaan, een pretpark (?) in gedeeltelijk europese stijl, met het oude Rome en de grachtenpanden uit Amsterdam. En natuurlijk nog meer casino's en winkelgelegenheid. In Macau staat het geloof wel veel meer op de voorgrond. In de hele stad komt de wierook aroma je tegemoet van alle offeringen in de tempels. En als je geen wierook ruikt, zijn het wel uitlaatgassen van alle auto's en scooters. We hebben nu wel zoiets: iets minder druk zou ook wel eens lekker zijn, daarom is het vooruitzicht dat we zaterdag naar Nieuw Zeeland vliegen wel zo goed. We vliegen zaterdag om 19 uur (NL: 12 uur)

Weer met z'n tweeen in trendy HongKong

Gisteren hebben we Bassie uitgezwaaid. Hij had duidelijk erg veel zin om weer te gaan vliegen, gelukkig kon hij op het laatst nog Anthony Kiedis in zijn handbagage meenemen. Het was echt een toffe week. We hebben ons weer ontzettend verwonderd over de hoogbouw op HongKong island. Het blijft je verbazen en het woord bizar is meermalen gevallen. Dat is misschien wel de beste beschrijving van de aanblik. Dit is ook van toepassing op de club waarin we op donderdagavond terechtkwamen.

Sebastien heeft een collega/vriend bij unilever, die werkt in Shanghai en voor een weekendje naar HongKong kwam. Dolf, de persoon in kwestie, kende wat mensen in HongKong en zo kwamen we verzeild in Dragon-I. Deze tent komt regelrecht uit een Miami Vice aflevering. De hele club zat vol met trendy fotomodellen en zakenmannen. We voelden ons net Sonny en Crocket, met bergschoenen en afritsbroek! De toilet alleen al was een belevenis. Hij is in ieder geval groter dan de gemiddlede hotelkamer waarin wij verblijven, en dat per toiletruimte!!!

Hiernaast is de skyline van HongKong, met als

hoogste piek de IFC-2 met 420 meter behoorlijk

indrukwekkend (uhh bizar).

Dit gebouw heeft 88 verdiepingen, wij mochten niet hoger dan de 55e.

En nee het is niet mistig, dat is de smog. De berg op de achtergrond is waarvandaan de fameuze uitzichtsfoto's worden gemaakt. Deze heet de Victoria peak, te zien op de volgende foto in de avond. We zijn er pas 3x geweest.

HongKong island is verder vooral megadruk, vooral in het weekend, en ook mega-modern met allemaal loopbruggen, supergrote malls met allemaal dure shops en een luxe metronetwerk.

Victora peak Zelf verblijven we in het tegenoverliggende Kowloon (de wijk Tsim Sha Tsui) in een guesthouse, waarin de chinese shops in lange straten zich aaneenrijgen. Wat hier blijft hangen zijn het alsmaar doorrijdende verkeer en de geurtjes uit elke straat. Een zebrapad heeft hier meer de functie van: hier zou je kunnen proberen over te steken. Wij vermaken ons de komende week nog wel in HongKong. Op 3 februari vertrekken we om 19 uur naar Auckland en Christchurch. We vinden alle reacties trouwens erg leuk!

Sebastien ontmoet hobbits in Yangshuo

Op 20 januari was het zover. Sebastien komt aan in Guilin, China. Zonder vertraging precies op het afgesproken tijdstip vanuit Hanoi, Vietnam, na een 20-urige treinreis, slepen we hem gelijk een bus in naar Yangshuo, in het hart van het Karstgebergte. In de bus ontmoeten we uiteraard weer een zeer behulpzame chinees, die ons wel even naar het juiste hotel zal loodsen. Eenmaal in Yangshuo, lopen we kilometers in de stromende regen door het stadje op weg naar zijn eigen hotel, zonder warm water bij een temperatuur van 6 graden. Gepakt in een poncho met zware bepakking waren we weer een stel echte hobbits, aan de hand van wizard Bassie (nee niet die van Adriaan). Wij passen tenminste wel in een chinese bus! Na Jack, de chinees, toch maar vertwijfeld en teleurgesteld achtergelaten te hebben, kozen we zelf een hotel: Magnolia. Het ziet eruit zoals het klinkt, erg mooi en luxe! Helaas kunnen we nog geen foto's op de site zetten (verkeerde kabeltje meegenomen), maar dat komt nog wel goed. Het Karstgebergte is hier echt heel mooi (boottocht gemaakt, fietsen gehuurd). Inmiddels zijn we nu terug in Guilin en vertrekken we vanavond met z'n drieen in de nachttrein terug naar HongKong.

Het is allemaal chinees voor ons

Tja, daar zitten we dan bij een chinees internetcafe, in de hoop dat we op de goede knoppen drukken. Mijn chinees blijkt dermate slecht te zijn dat bloggen erg moeilijk is. Voor de rest gaat alles uitstekend. We zitten inmiddels in Guilin bij het karstgebergte, en ja wees maar niet jaloers, ook wij hebben hier onze winterjas nodig. Ik moet zeggen dat de mensen erg vriendelijk zijn, geen opdringerige verkopers en ze lachen allemaal (vaak ook om ons). Gisteren hebben we nog een welwillende engels sprekende chinees, duits geleerd, met het oog op Peking 2008. Hij wil daar vrijwilliger worden en moet minimaal 2 buitenlandse talen kunnen spreken. Duits kun je natuurlijk wel aan Robin overlaten. De belangrijkste zinnen die we hem geleerd hebben zijn: "Ik heb het niet geweten" en "openmaken!" en "Mannschaft". Wel heeft hij ons als dank naar een chinese acrobaten show gelokt. Elke vakantie willen we niet in de maling genomen worden, maar dat is wederom niet gelukt. Morgen halen we Sebastien op van de trein en gaan we nog dieper China en het karstgebergte in. Daarna terug naar Simcity uuuhhhh nee ik bedoel HongKong. Want die heb ik zelf gebouwd met mijn favoriete PC-spel simcity. Wat een flatgebouwen, Bachplein is er niets bij.