Le Coq Unsportif

Frans Polynesie: letterlijk klein Frankrijk in de Pacific. Compleet met stokbrood, croissants en onsympathieke Fransen. Bovenal zijn de hanen bijzonder irritant. Het lijken wel een stelletje psychoten, die de hele nacht kukelekuen en ophouden wanneer het daadwerkelijk licht wordt. Het is wel een prachtige verzameling tropische eilanden.

De eerste ontmoeting met een Tahitiaanse guesthouse eigenares is er een om niet snel te vergeten. Net haar sigaret uitmakend en haar zuurstof weer aanhangend kan ze je te woord staan; al is dat een groot woord. Nadat je haar iets hebt gevraagd in het engels, geeft ze haar bevelen in het Frans aan de bedienden; ze kijkt je geen seconde aan. Ma Flodder is er niets bij.

Moorea, het eiland vlak naast Tahiti (30 min per ferry) is bijzonder met zijn steile vulkanische bergen en mooie stranden. De campingeigenares hier op Moorea is al niet veel vrolijker. Bijna blaffend vertelt ze je waar je je tent moet neerzetten op een nagenoeg verlaten campingterrein. Deze tent hebben we voor een prikkie in Australie gekocht, omdat normale accommodatie hier bijna onbetaalbaar is. We hebben nog geprobeerd om met een vrachtschip naar BoraBora te varen (het normale vervoer voor Tahitianen), maar dat zat tot eind juli vol. Dit was een reden om langer dan gepland op Moorea te blijven en nog wat activiteiten te kunnen doen en lekker op het strand liggen.

Alles in Frans Polynesie is duur, behalve de baguette, daar zit een subsidie op. Het snorkelen rondom het eiland is echt geweldig. Het koraal is dan wel van wat mindere kwaliteit, maar vissen zijn er in overvloed: stingrays, clown fish, moonfish, eagleray en een enorme aal (lelijk en eng) We hebben ook nog eend dagje met de scooter rond het eiland gereden. Verder hebben we een bijzonder aardig Chileens stel (Edgardo & Barbara) nog het eiland per auto rondgegaan.

Het hoofdmotto is dan ook vooral: rest & relax en wachten op de vlucht naar huis. Daar kijken we nu echt weer naar uit. De ligging van de camping is perfect: aan het strand met goede snorkelmogelijkheden.
Morgen gaan we terug naar het hoofdeiland: Tahiti, waar we nog 5 dagen hebben. Zoals het er nu naar uit ziet zijn we 9 juli om 13:15 uur thuis, maar we hopen in LA een eerdere vlucht naar Amsterdam te kunnen pakken. Sorry dat we niet eerder kunnen laten weten wanneer we precies thuiskomen; we kunnen pas met de KLM in LA iets regelen.

Update: Zoals de meesten inmiddels wel weten konden we onverwacht een week eerder terug naar huis. De dag dat we weer op Tahiti aankwamen vlogen we direct naar LA en een dag later naar Amsterdam. Van tevoren bedachten we: als ze maar niet met een spandoek klaarstaan. En jawel onze familie stond met een groot spandoek klaar.

Aitutaki: een tropische verrassing.

Vandaag hebben we flink wat tijd over op de Cook. We vliegen pas om 4:40 uur in de nacht en hebben geen accommodatie geboekt, dus genoeg tijd over om iedereen te informeren over het geweldige Aitutaki en om postzegels te kopen voor Corne. Zoals de naam al doet vermoeden: paradijs op aarde. We kwamen aan met de goedkope ochtendvlucht in het donker. Al snel werd het licht en konden we het eiland aanschouwen. Nadat we elkaar 3x in de wang hadden geknepen wisten we dat we niet nog sliepen.

We zaten in Matriki beachhut, een budget accommodatie op een toplocatie aan de westkust van Aitutaki met zeer goede snorkel mogelijkheid voor de deur. Bij aankomst in onze hut lag een verrassing op Saskia te wachten. Annette had een lekkere fles champagne geregeld en dat we in een toprestaurant konden eten. Annette, Theo en Lia: het was heerlijk en een geweldige verrassing!

Ondanks dat het budget was, was de boomhut waarin we sliepen prachtig: een hoog Robinson gehalte. Gelijk de eerste dag zijn we met onze snorkels het water ingedoken. Het leek wel een aquarium. Het was wel uitkijken voor de stonefish. Een vis die alle gelijkenissen vertoont met de omgeving waarin hij ligt. Niet op stappen, want als hij steekt dan schijnt het binnen 2 uur gedaan met je te zijn.

In de marine reserve hadden ze een exeplaar liggen. En hij is echt!

De tweede dag op Aitutaki zijn we met een bootje naar de eilandjes in het lagoon gevaren, waar het snorkelen nog beter was. De eilandjes zijn bewoond met 1 en soms helemaal geen hutje. Hier lag weer een verrassing op Saskia te wachten. Een blonde (met een enkele grijze haar) kerel op z'n knieen met alweer champagne, een bloemenkrans en een ring in z'n handen.

Zonder aarzelen riep Sas ja.

's Avonds zijn we nog naar de islandnight gegaan, met een traditioneel eilandbuffet en daarna een Cook dans voorstelling. Veel schuddende billen en een geweldige drumband.

De 2 dagen daarna was het vooral relaxen, snorkelen en wat fietsen op eilandtempo!

Nu op weg naar Tahiti en nog 24 dagen en dan zijn we thuis. En daar kijken we ook weer naar uit!

EIndelijk 'vakantie'!

Na hard werken in China, Nieuw Zeeland en Australie is eindelijk het echte relaxen begonnen. De Cookeilanden: een tropische bestemming in de stille zuidzee.

Na een hobbelige vlucht gisteren vanuit Auckland, zijn we vandaag gaan snorkelen vlakbij Vara's beach house. Ons tropische onderkomen voor 2,5 dag met bovenstaande foto als uitzicht.

Met onze snorkelsets hebben we de zee verkend rondom het eilandje. Hier zagen we al prachtige vissen en mooi koraal. Volgens een kenner in het beach house is het rondom Aitutaki, waar we maandagochtend heengaan, een snorkelparadijs.

Even terug in de tijd. Na Darwin vlogen we naar Brisbane, waar we Sas haar verjaardag hebben gevierd. 30 JAAR!!! Gezellig naar de film en uiteten. En veel toetjes/taart!

Brisbane is echt een erg relaxte stad met een strand in het centrum. Echt een heerlijke plek, met uitzicht op de skyline.

Na Brisbane heben we afgesproken met Isabel, de australische vrouw die momenteel in Nederland in ons huis woont. Zij is voor 5 weken in Australie om wat dingen te regelen en vond het ook leuk om ons te ontmoeten, niet wetende dat ze dan gelijk 5 dagen met ons opgescheept zou zitten. Ze woont 200 km boven Sydney in een mooi huis aan een meer, vlakbij Myall lakes NP. Zelfs met kaart kom je er niet.

Het was voor ons echt heerlijk om in een goed bed te slapen in een kamer met een prachtig uitzicht. Echt een luxe na onze campervan avonturen. Het bleek een culinaire 5 daagse te worden, met heerlijk koken door Saskia en Isabel. We hebben nog een aantal uitstapjes gedaan naar de Myall lakes en naar New

castle. Vooral bij de Myall lakes zitten veel pelikanen en dolfijnen, maar die laatse hebben we niet gezien. Op donderdag werd het weer eens noodweer vanaf Sydney tot aan Brisbane. Maar ja dat zijn we inmiddels gewend. Het werd een ouderwetse herfstdag achter de TV. Onze was weer schoon en kleren gemaakt.
's Nachts brak de storm echt los terwijl we de volgende dag moetsen vliegen. Onderweg lagen de bomen over de weg. De vlucht was erg relaxed in tegenstelling tot het weer.

Tot na Aitutaki